Relatietherapie

De therapeut beoogt de starre communicatiepatronen van de betrokkenen te veranderen. Openheid: de partners mogen leren de dingen die zij elkaar willen zeggen, duidelijk en concreet te uiten zonder dubbele bodems of vage woordsalades. Ze mogen ook leren elkaar aan het woord te laten. Vooral de dominante binnen een systeem mag leren zich anders op te stellen. Dit houdt meestal in dat er iets moet wijzigen in de machtsverhoudingen in de relatie.

Partners dienen meer te letten op elkaars non-verbale signalen en leren erop te reageren. Door de aanwezigheid van therapeut(en) raken de betrokkenen vaak minder bang van elkaar. De therapeut neemt in het begin het voortouw om dit proces in gang te brengen (directieve strategieën).

Helaas ligt de zaak vaak iets minder eenvoudig dan geschetst: de interactiepatronen van de betrokkenen zijn vaak zulke automatismen geworden dat eenvoudige uitleg over de destructieve kanten van hun communicatie niet afdoend is. Directe aanwijzingen roepen soms veel weerstand op (zeker bij de dominante partij) en kunnen het probleem zelfs verergeren. Daarom benut men bij gezins- en relatietherapie af en toe paradoxale procedures.

In het paradoxale denkraam mikt men allereerst op kleine veranderingen binnen een systeem – zodra er iets verandert, heeft dat gigantische doorwerkingen door het hele systeem. Waardoor er een proces van verandering op gang is gebracht: het systeem gaat daarna op zoek naar een nieuw evenwicht, het vindt onderweg steeds nieuwe oplossingen.

 

 

Het mooiste wat je kunt worden is jezelf

Wilt u meer informatie over de Academie voor Psychodynamica en wat wij u te bieden hebben?

 

Bekijk onze introductieworkshops