Blog

24 Juli
Loyaliteit

In de opleiding tot kindercoach leren we dat de loyaliteit van kinderen naar hun ouders toe ontzettend groot is en dat het belangrijk is dit te onderkennen en te herkennen. Loyaliteit verwijst naar de onlosmakelijke band tussen de ouders en het kind. Kinderen zijn van nature trouw aan hun ouders. Ze willen dat hun ouders gelukkig zijn en zullen daar alles voor doen. In mijn ogen een hele mooie en waardevolle eigenschap. Maar soms kan het ook mis gaan en plaatsen de kinderen het geluk van hun ouders boven hun eigen geluk.  Zo was het ook voor mij.

Ik ben opgegroeid in een gezin met een zwaar gehandicapt zusje en zij had veel zorg en aandacht nodig. Mijn ouders waren dan ook vaak met haar bezig en hun zorgen en verdriet was voelbaar in huis. Dat voelde ik ook, dus werd ik terughoudend in het delen van wat mij dwars zat of waar ik verdrietig van werd. Of dat nou ging over een kleine valpartij in de speeltuin, een ruzie met een vriendin of het verdriet om mijn zusje. Ik deed alles om het niet zwaarder voor hen te maken. Ik was zo loyaal dat ik mijn eigen verdriet weg maakte, dat ik mij gedroeg als een lief meisje dat braaf deed wat mij gezegd werd. Het gevolg was dat ik erover maalde, dat ik me zorgen maakte voor mijn zusje en mijn ouders en dat ik stilletjes, terwijl mijn ouders dachten dat ik sliep, in mijn bed lag te huilen omdat het me te veel werd.

Door de opleiding tot kindercoach zie ik nu dat het als klein kind heel zwaar is om dit soort verdriet, hoe klein soms ook, alleen te dragen. Kinderen kunnen hun eigen gevoelens niet in de context plaatsen en weten niet dat sommige dingen gewoon weer over gaan. En als er geen aandacht is voor deze enorme loyaliteit, het geluk van je ouders boven je eigen geluk zetten, kunnen op latere leeftijd problemen ontstaan. Zo vind ik het nog steeds lastig om te doen wat ik graag wil. Zo gewend om de ander altijd voorop te stellen dat ik mezelf soms vergeet.

Had een kindercoach mij kunnen helpen? Ja, dat denk ik zeker. Hierbij is het wel van belang dat een kindercoach mijn enorme loyaliteit naar mijn ouders toe had herkend en had gerespecteerd. Zodra ik zou merken dat de kindercoach mijn ouders zou afvallen of het gedrag goed zou praten, zou ik minder geneigd zijn geweest om iets te vertellen. Ik zou te bang zijn om ze af te vallen. Dat wil niet zeggen dat hij of zij niets negatiefs zou mogen zeggen over mijn ouders, maar hij of zij zou eigenlijk meervoudig partijdig moeten zijn. Dat wil zeggen dat de coach zowel partij trekt voor mij als voor mijn ouders. Op die manier zou er een dusdanige veilige sfeer zijn gecreëerd waardoor ik mijn verhaal zou durven vertellen zonder dat ik het idee zou hebben dat ik mijn ouders nog meer verdriet aan zou doen. En wat zou het vertellen van mijn verhaal en het gezien worden in mijn worsteling fijn zijn geweest! Daardoor had ik mij gezien gevoeld en had de kindercoach mij kunnen helpen mijn verdriet een plek te geven waardoor er meer ruimte was ontstaan voor het onderzoeken van wat ik zelf graag zou willen.

Dit is voor mij een reden om de opleiding tot kindercoach bij de Academie voor Psychodynamica te volgen. Wat zou het mooi zijn om brusjes (broertjes en zusjes van zorgintensieve kinderen) te ondersteunen in hun worsteling met hun gevoelens en hun onzichtbaarheid. Zodat ze beter om kunnen gaan met hun gevoelens en emoties, meer zelfvertrouwen krijgen, beter weten wat ze zelf willen en daardoor gelukkiger zijn.






Reacties:
cheap viagra online canadian pharmacy Geplaatst op 15-09-2017 om 00:02
usa payday loans payday loan online <a href="http://paydayloans2017.com"> online payday loans no credit check</a> payday loans direct lender payday loans online direct lenders only

Reactie toevoegen

 

Het mooiste wat je kunt worden is jezelf

Wilt u meer informatie over de Academie voor Psychodynamica en wat wij u te bieden hebben?

 

Bekijk onze introductieworkshops